หลังจากที่ฟ้าใสคลอดออกมาตั้งแต่วันเสาร์ที่ 23 พ.ค. เราก็อยู่โรงพยาบาลกัน 4 วัน เพื่อให้ทั้งแม่และลูกแข็งแรง พอวันอังคารที่ 26 พ.ค. พ่อกับแม่ รวมทั้งคุณตา คุณยายก็พาฟ้าใสกลับบ้านเราแล้วจ๊ะ ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านของเรานะจ๊ะ
วันเสาร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
คุณพ่อ คุณแม่มือใหม่
วันเสาร์ที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
กำเนิดฟ้าใส
พ่อเห็นลูกสาวครั้งแรกตอนที่คุณหมอดึงฟ้าใสออกมาจากท้องแม่ แต่พ่อเก็บภาพไม่ทัน เพราะคุณพ่อไม่แน่ใจว่าหมอเค้าจะให้ถ่ายรึป่าว ก็เลยได้มาถ่ายรูปลูกตอนที่เค้าเช็ดไขออกจากตัวและก็ตรวจสุขภาพปอด พ่อดีใจที่สุดเลยนะที่ได้เห็นหน้าลูกฟ้าใส หลังจากรอมาตั้ง 36 อาทิตย์แนะ ลูกสาวพ่อออกมาร้องเสียงดังมากเลยนะ
คำแรกที่แม่ถามพยาบาล คือลูกน้ำหนักเท่าไหร่ เพราะแม่ยังไม่เห็นลูก และแม่กลัวลูกจะตัวเล็กไป แต่ตอนนั้นเค้ายังไม่ชั่งน้ำหนักลูก แล้วเค้าก็อุ้มลูกมาให้แม่ดู แม่ดีใจที่สุดที่ได้เห็นหน้าหนู ลูกสาวที่แม่รอคอย แม่หอมแก้มหนูพร้อมกับน้ำตาแห่งความปลื้มใจ แม่รักลูกนะจ๊ะ
ฟ้าใสในพุงแม่

ที่แม่เริ่มรู้สึกว่าท้อง ก็เพราะแม่เพลียอยู่บ่อยๆ และก็มีอาการคลื่นไส้ ที่สำคัญ คือ ตอนกลางวันชอบหนีพ่อขึ้นไปนอนข้างบนอีกต่างหาก แม่เลยชักสงสัยอาการแปลกๆ พวกนี้ เลยคิดว่าตัวเองจะท้อง ก็เลยไปซื้อแผ่นตรวจการตั้งครรภ์มาทดสอบดู ปรากฏว่าขึ้นแถบสีแดง นั่นหมายถึงแม่ตั้งท้อง แม่รีบบอกพ่อ พ่อก็ยังทำหน้างงๆ "ไรว้า" แม่คิดในใจ "นี่แม่ท้องนะ ไม่ได้เป็นหวัด ตื่นเต้นหน่อยดิ" ก็ยังคงคิดในในอยู่ พ่อคงงงมั้ง แต่แม่ก็ไม่รู้ว่าพ่อคิดไรอยู่ ไว้หนูถามพ่อเองละกันนะจ๊ะ แต่แล้วด้วยความไม่แน่ใจ แม่เลยซื้อแผ่นทดสอบมาตรวจอีกครั้ง ผลก็ยังคงออกมาเหมือนเดิม แน่แล้ว แม่กำลังมีหมูน้อยจริงๆด้วย เราเลยตัดสินในไปหาหมอเพื่อความแน่ใจ ผลปรากฏชัดเจน "คุณกำลังตั้งครรภ์ค่ะ"
พ่อพาแม่ไปหาหมอเมื่อวันที่ 28ตุลาคม2551 พอรู้ว่าท้อง หมอของเรา คุณหมอศิริอร ก็ให้แม่ไปทำอุลตราซาวน์ เพื่อตรวจสอบอายุครรภ์ ปรากฏว่าตอนนั้นหนูอายุได้ 6สัปดาห์ กับ 5วัน ด้วยขนาด1cm. หัวใจหนูเต้นด้วยแหละ แม่ได้ยินเสียงหัวใจหนูจากเครื่องอัลตราซาวน์ หนูมีชีวิต แม่มีตัวเล็กๆ อยู่ในพุง มหัศจรรย์ที่สุดเลยลูก
แม่กับพ่อกลับบ้านด้วยหัวใจชื่นบาน แต่แม่ก็มีเรื่องต้องระวัง แม่มีเนื้องอกที่ต่อมใต้สมอง การตั้งครรภ์มีผลข้างเคียง ที่อาจจะทำให้ต่อมนี้โตขึ้น จนอาจทำให้แม่ตาบอด หมอที่ดูแลเรื่องนี้ให้แม่ เคยบอกว่ายังไม่อยากให้แม่มีลูก เพราะไม่อยากใหเกิดปัญหาที่ต้องตัดสินใจที่ต้องเลือกถ้าเนื้องอกมันโตขึ้นจริงๆ ซึ่งมันคงโหดร้ายกับแม่มาก แต่เราโชคดี เพราะเราคงทำบุญร่วมกันมา แม่จึงมีหมูน้อยที่น่ารักของแม่มาจนถึงวันนี้
พ่อดูแลแม่และหนูดีมาก หนูอย่าลืมขอบคุณพ่อนะลูก พ่อทำทุกอย่างให้แม่ จนแม่กลายเป็นคนขี้เกียจแล้ว เราดูแลหนูอย่างดีที่สุด เตรียมของใช้ เตรียมตั้งชื่อ และเปลี่ยนพฤติกรรมของตัวเอง เช่นการเลิกกินกาแฟ ที่แสนจะอร่อย โอ้! มันหอมยั่วยวนมาก ขอแอบจิบนิดนึงนะ อิอิ
พ่อกับแม่ดีใจนะลูก ที่หนูจะมาเป็นส่วนของชีวิตเรา หนูน่ารักมากที่มาอยู่กับแม่ในจังหวะที่ดี ตอนนั้นแม่กับพ่อเรียนจบโทพอดี เหลือแค่รอรับปริญญาเท่านั้นเอง
เกี่ยวกับ Blog
พ่อกับแม่ดีใจที่หนูเกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่ และยินดีต้อนรับหนูเข้าสู่ครอบครัวของเรานะจ๊ะ