วันเสาร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2552

เมื่อแม่ก็ต้องกลับไปทำงาน

มาถึงวันนี้ แม่ก็กลับไปทำงานได้อาทิตย์นึงแล้ว วันแรกที่แม่ต้องไปทำงาน หนูตื่นขึ้นมาตั้งแต่ตี 4 แล้วก็ร้องงอแงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทำให้แม่ใจเสียมากเลยลูก และก็ไม่อยากไปทำงาน อยากจะอยู่กับลูก แต่แม่ก็ยังมีภาระและเรื่องที่ต้องรับผิดชอบ รวมถึงต้องเตรียมปัจจัยไว้ให้หนู เพื่อหนูจะได้มีอนาคตที่ดีดีนะลูกนะ

หนูตื่นเช้า พ่อกับแม่ก็เลยไปทำงานเช้าด้วย แต่ก็ดีจ๊ะ เพราะถึงแม่จะไปทำงาน แต่แม่ก็ยังตั้งใจจะปั๊มนมให้หนูไว้กินด้วย วันแรกแม่เลยต้องขึ้นไปดูสถานที่ปั๊มนม ซึ่งเป็นห้องพยาบาล เข้าไปแรกๆ ก็เขิน เพราะยังไม่รู้จักใคร แต่คุณแม่ทั้งหลายที่เข้ามา ล้วนแต่เป็นคนน่ารัก ทำให้แม่รู้สึกสบายใจขึ้น คุณแม่บางคนลูกได้ขวบกว่าแล้ว ก็ยังคงปั๊มนมไว้ให้ลูกกิน เก่งๆ กันทั้งนั้นเลย แม่เองก็อยากทำได้อย่างนั้นเหมือนกัน แต่ขอเป็นระยะสั้น มองซักได้ 6 เดือนก่อนแล้วกันนะลูก อาจจะเพราะด้วยงานของแม่ ซึ่งมีประชุมอยู่บ่อยๆ ทำให้ไม่มีเวลาขึ้นไป แต่แม่จะพยายามจ๊ะ และอีกเรื่องที่แม่เองสบายใจ ก็เพราะหัวหน้างานอย่างพี่เอ๋ที่น่ารักมาก ที่ให้แม่ขึ้นไปปั๊มนมได้ ทั้งๆที่ก็กินเวลางานบ้างนิดหน่อย แถมยังรอกินข้าวอีกต่างหาก สิ่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นกำลังใจให้แม่สามารถเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ได้ตลอดรอดฝั่งนะจ๊ะ

ทั้งอาทิตย์ที่ไปทำงาน แม่คิดถึงหนูตลอดเลย อยากกลับมาหอมแก้มป่องๆ ของหนูเร็วๆ แต่แม่ก็ยังสบายใจที่คุณตากับคุณยายเป็นคนเลี้ยงหนู เพราะท่านจะเลี้ยงหนูเป็นอย่างดี ตอนนี้คุณยายต้องเข้ามาเลี้ยงหนูในห้องนอนของเราตั้งแต่ตี 5 เพราะแม่ต้องตื่นมาปั๊มนมและเตรียมนมไว้ให้หนู แล้วคุณพ่อก็ต้องล้างขวดนม ช่วงนี้หนูตื่นบ่อย เป็นตี 1 , ตี 3 และก็ตี 5 อาจเป็นเพราะแม่งดนมชง แล้วให้นมแม่กับหนู 100% ทำให้หนูนอนได้ไม่นานเพราะนมแม่จะย่อยง่าย หนูก็จะหิวเร็ว แต่ตื่นตี 5 ก็ถือเป็นการปลุกพ่อกับแม่ไปด้วยในตัว แต่ถ้าให้ดีไม่ตื่นตี 1 ได้ไม๊ลูก แม่ขอร้องงง

อยู่กับคุณตาคุณยายดีๆ นะลูก อย่างอแง เป็นเด็กดี คุณตาคุณยายจะได้ไม่เหนื่อยมากนะจ๊ะ แล้วพ่อกับแม่จะรีบกลับมาหาหนูนะจ๊ะคนดี

รักลูกมากๆจ๊ะ

วันอาทิตย์ที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ฟ้าใสครบรอบ 3 เดือน








วันนี้ (23 ส.ค. 2552) ฟ้าใสครบรอบ 3 เดือนแล้วนะลูก ช่วงนี้พัฒนาการของหนูก็มีเพิ่มขึ้นตามลำดับ หนูจับของได้แล้ว และก็คุยอ้อแอ้มากขึ้น แถมยังยิ้มเก่งอีกต่างหาก แต่นั่นหมายถึงตอนหนูอารมณ์ดีนะจ๊ะ เพราะถ้าหนูอารมณ์ไม่ดี หนูก็จะทำหน้าเฉยๆ พูดด้วยก็ไม่ยอมพูดด้วย

ตั้งแต่ 2 เดือนครึ่ง ที่หนูเริ่มคอแข็ง เวลาวางหนูลงนอนบนเบาะ หนูก็พยายามจะคว่ำ แต่ก็ยังคว่ำไม่ได้ ซึ่งทำให้หนูหงุดหงิด แล้วก็ร้องไห้ ไม่ต้องรีบหลอกจ๊ะคนเก่ง เดี๋ยวหนูก็คว่ำได้เอง

ในเดือนนี้คุณหมอไม่ได้นัดไปตรวจ จะนัดอีกทีก็ตอน 4 เดือน เพราะจะมีรับวัคซีนด้วย แม่เลยชั่งน้ำหนักให้หนูเอง ก็น่าจะอยู่ประมาณ 5.7 kg. ก็ขึ้นจากเดือนที่แล้วมาแค่ 4 ขีด ไม่รู้เป็นเพราะช่วงนี้หนูไม่ค่อยกินนมหรือป่าว เวลาให้นมหนูก็จะส่ายหน้าไป ส่ายหน้ามา แล้วก็เอาลิ้นดุนออก ซึ่งแม่เข้าใจว่าหนูอาจจะห่วงเล่นมากขึ้น

วันนี้คุณพ่อกับคุณแม่ก็ซื้อเค้กมาให้หนูอีก เป็นเค้กรูปม้าลายนะ แถมมีเทียนมาให้หนูด้วย พอคุณพ่อจุดเทียน แล้วเอาเค้กไปให้หนู หนูก็สนใจแสงเทียนมากๆ ดูใหญ่เลย แต่ตอนนี้หนูยังเป่าเค้กไม่ได้ คุณแม่เลยเป่าแทน เช่นเดียวกับขนมเค้ก ที่ก็เสร็จคุณพ่อ คุณแม่แล้วก็คุณตา คุณยายเหมือนเดิม

3 เดือนแล้วนะคนดี คุณยายบอกว่า 3 เดือนไปแล้วหนูจะเลิกอ้อน ขอให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ นะจ๊ะ และแม่ก็ขอให้หนูเป็นเด็กแข็งแรง โตไวๆ เป็นคนเก่งและคนดีของพวกเราทุกคนนะจ๊ะ

ปล. แม่แอบหวังว่ากลางคืนหนูจะไม่ตื่นบ่อย เพราะแม่ต้องไปทำงานแล้ว นะจ๊ะคนดี คุณแม่ขอร้องงงงง

วันพฤหัสบดีที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ฟ้าใสคอแข็งแล้วค่ะ

ฟ้าใสเริ่มคอแข็งตั้งแต่ประมาณฟ้าใสได้ 2 เดือนครึ่ง หรือเข้าสู่เดือนสิงหาคม เพราะแม่สามารถอุ้มแบบหิ้วปีกหนู โดยจับใต้แขนขึ้นมาแล้วไม่ต้องรองคอได้แล้ว แม่ว่าฟ้าใสคอแข็งค่อนข้างเร็ว เพราะคุณยายบอกว่าปกติเด็กน่าจะซัก 3 เดือนถึงจะคอแข็งนะ

และเมื่อเช้าคุณแม่ให้คุณยายจับหนูนอนคว่ำ หนูก็สามารถชันคอขึ้นมาได้แล้ว เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน หนูยังชันได้ไม่สูงขนาดนี้เลยจ๊ะ

ลูกแม่เก่งจริงๆ เลย แม่เลยถ่ายรูปหนูไว้ Show คุณพ่อด้วยแหละ

วันพุธที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552

น้ำนมแม่







ใกล้เวลาที่แม่ต้องไปทำงานแล้ว หลังจากที่หยุดอยู่กับลูกมา 3 เดือน วันจันทร์ที่ 24 สิงหา นี้แม่ก็ต้องกลับไปทำงานแล้ว สิ่งที่แม่ยังเป็นกังวลอยู่ก็คือ แม่จะมีเวลาปั๊มนมให้หนูหรือป่าว ทั้งสถานที่ก็เป็นอีกอุปสรรคนึง

ตั้งแต่ที่หนูคลอดออกมา เริ่มแรกหนูก็ดูดนมจากอกแม่ แต่วันที่พ่อกับแม่พาหนูไปหาคุณหมอตอนครบ 7 วัน คุณหมอบอกว่าหนูตัวเหลือง และนัดให้พาหนูมาหาใหม่ในอีก 2 วันถัดมา ถ้าไม่หายอาจจะต้องช่วยด้วยการส่องไฟ ซึ่งสาเหตุของการตัวเหลืองก็คือ หนูกินนมไม่พอ และน้ำหนักหนูก็ลดลง แม่เองก็มือใหม่ ไม่รู้ว่าทำไมนมไม่พอ เพราะตอนหนูดูดนมแม่ หนูก็ดูดเป็นชั่วโมง แต่แม่สังเกตุเห็นว่านมหกเลอะเทอะเต็มไปหมด เพราะนมแม่มาค่อนข้างเยอะ นั้นแสดงว่าหนูดูดแต่ว่าไม่ได้กลืนลงไป แม่ไม่แน่ใจว่าหนูดูดนมแม่ไมถนัดหรือป่าว ถึงกลืนไม่ได้ จากวันที่หมอบอก ทำให้พ่อกับแม่ตัดสินใจเปลี่ยนวิธีการให้นม จากการดูดจากอกมาเป็นดูดจากขวด ด้วยการปั๊มนมแม่ใส่ขวดให้ ซึ่งจุดนี้ถือเป็นจุดหักเหที่ทำให้ลูกไม่ได้กลับมาดูดนมจากอกแม่อีก แม่ค่อนข้างเสียใจที่ไม่สามารถให้นมหนูแบบนั้นได้ เพราะแม่อยากให้หนูกับแม่ได้โอบกอดกันเวลาแม่ให้นมเหมือนเดิม มันเป็นสัมผัสที่อบอุ่นที่แม่คิดว่าลูกก็คงรับรู้ได้ แต่เพื่อให้ช่วงวิกฤตินั้นผ่านพ้นไปก่อน แม่ก็ต้องให้หนูดูดจากขวด เพื่อจะได้รู้ว่าหนูกินไปได้มากน้อยแค่ไหน ซึ่งปรากฏว่าหนูน้ำหนักขึ้นมา และเราก็ผ่านเรื่องนี้มาได้ด้วยดี โดยที่หนูไม่ต้องส่องไฟ แต่แม่กับหนูก็สูญเสียสัมผัสอันอบอุ่นไป

หลังจากนั้น แม่ก็ปั๊มนมใส่ขวดและป้อนลูกมาตลอด ช่วงแรกนมไม่พอ แม่ก็ต้องให้นมผสมบ้าง แต่ก็ไม่มากนัก แม่เข้าไปหาข้อมูลจาก Web Site ต่างๆ โดยเฉพาะ http://www.breastfeedingthai.com/ เพื่อหาวิธีเพิ่มน้ำนม ซึ่งช่วงแรกๆ แม่ต้องปั๊มวันละ 8 รอบ เป็นการปั๊มนมอย่างบ้าคลั่ง ทั้งเจ็บ ทั้งเหนื่อย จนมีหลายครั้งที่ท้อ แต่เมื่อเห็นหน้าลูกและได้กำลังใจจากคุณพ่อ ก็ทำให้แม่มีกำลังใจขึ้น

จนมาถึงวันนี้ วันที่แม่ก็ยังคงปั๊มให้ลูกกินอยู่ ไม่ว่าจะดึกดื่นแค่ไหน ตี2 ตี3 ถ้าลูกตื่น แม่ก็จะตื่นมาป้อนนมแล้วปั๊มนมให้ลูกต่อ ตอนนี้ยังคงมีนมใน Stock อยู่ประมาณ 80 ถุง ถุงละ 6 Oz ซึ่งคงเพียงพอสำหรับ 1 เดือน แต่ถ้าแม่ต้องไปทำงาน แม่ไม่รู้ว่าแม่จะยังคงทำอย่างนี้ต่อไปไหวไม๊

ขอให้ลูกกับคุณพ่อเป็นกำลังใจให้แม่ด้วยนะจ๊ะ แม่จะได้มีน้ำนมให้ฟ้าใสกินไปนานๆ

วันอังคารที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ฟ้าใสกำของได้แล้วค่ะ

วันนี้คุณแม่เห็นคุณตาเอายาดมให้ลูกกำ แม่ก็งง งง ว่าฟ้าใสกำได้ด้วยเหรอ แม่ก็ลองเอาของเล่นให้ฟ้าใสกำดู ปรากฏว่าฟ้าใสก็กำได้จ๊ะ

คุณพ่อบอกว่าฟ้าใสกำมือคุณพ่อตอนป้อนนมมาตั้งนานแล้ว แต่เอาเป็นว่าวันนี้ถือเป็นวันที่ฟ้าใสกำของได้แล้วกันนะจ๊ะ

วันพุธที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552

โกนผมไฟให้ฟ้าใส


วันนี้เป็นวันที่ 12 สิงหาคม 2552 เป็นวันแม่ปีแรกของฟ้าใสนะลูก วันนี้คุณพ่อกับคุณแม่ทำบุญขึ้นบ้านใหม่ ซึ่งเป็นบ้านที่เราอยู่ด้วยกันนะลูก และวันนี้ก็ตั้งใจจะโกนผมไฟให้ลูกด้วย

ในพิธีก็มีสวดมนต์ และพระท่านก็ขลิบผมของลูกใส่ใบบัว หลังจากนั้นก็ให้ญาติผู้ใหญ่ ทั้งอาเหล่าม่า อาม่า คุณตา คุณยาย คุณลุง คุณป้า ตั่วแปะ ยี่แปะ สี้แปะ และอีกหลายคนเลย มาขลิบผมและให้พรหนูนะลูก ให้หนูเป็นเด็กดีนะจ๊ะ หลังจากขลิบผมเสร็จ ก็ทำการโกนผมให้หนู โดยตั่วอึ้มเป็นคนจัดการโกนผมให้หนูและคุณพ่อเป็นคนอุ้มหนูไว้ แม่เสียดายผมหนูมากเลย เพราะหนูเป็นเด็กที่เกิดมาผมสวยมาก แต่เดี๋ยวโกนแล้วก็จะยิ่งสวยกว่าเดิมนะจ๊ะ แรกๆ ที่โกนหนูร้องจนแม่ใจเสียและก็สงสารหนูมาก แต่ซักพักหนูก็หลับไปกับอกคุณพ่อ ซึ่งแม่คิดว่าหนูคงร้องจนเหนื่อยแน่เลย ก็โกนจนเสร็จแหละลูก โกนกันไป ร้องกันไป ก็ได้หัวเหม่งน้อยออกมา ช่วงแรกแม่ไม่คุ้นหน้าหนูเลย แต่เหม่งน้อยของแม่ก็น่ารักไปอีกแบบนะ