วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 เวลา 12.45 เป็นวันที่แม่คลอดนู๋สายรุ้ง ที่โรงพยาบาลพญาไท2 ซึ่งแม่รู้ว่ามีหนูมาอยู่ในท้องตั้งแต่ 26 สิงหาคม 2553 ด้วยการตรวจด้วยตัวเอง และได้รับการ confirm ว่าตั้งท้องจริงจากคุณหมอเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ซึ่งตอนนั้นหนูมีอายุได้ 5 weeks กับอีก 3 days
สำหรับนู๋สายรุ้งตอนที่อยู่ในท้องแม่ เราเหนื่อยและฟันฝ่าเรื่องต่างๆ ด้วยกันมาเยอะมาก เริ่มจากที่แม่มีเลือดออกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม วันนั้นแม่ใจเสียมาก พ่อพาเราไปหาหมอ หมอบอกว่าแม่มี 'ภาวะแท้งคุกคาม' และให้พักอยู่บ้าน 1 week ในใจแม่เฝ้าแต่ภาวนาว่า 'ไม่นะ หนูต้องอยู่กับแม่ แม่จะดูแลหนูให้ดีที่สุด' แล้วเราก็ผ่านเรื่องนี้มาได้ แต่ผ่านมาไม่กี่อาทิตย์ พี่ฟ้าก็มาเป็นไข้หวัดใหญ่ type A ซึ่งมีไข้สูงและต้อง admid. อยู่ที่โรงพยาบาล และแม่ก็ต้องอยู่กับพี่ฟ้า ซึ่งในที่สุดแม่ก็เป็นไข้หวัดใหญ่ตัวนี้ด้วย สิ่งที่แม่กลัวที่สุด คือผลกระทบที่จะไปที่หนู แต่หมอบอกว่า ไม่มีผลอะไร แต่ที่แย่ คือแม่ไม่สบายมาก ทั้งปวดหัว และคลื่นไส้ อาเจียน ซี่งก็มาจากการแพ้ท้องอยู่แล้ว แม่ก็เลยเป็นห่วงหนูมาก แล้วเราก็ผ่านเรื่องนี้มาได้อีกครั้ง แบบเหนื่อยๆ เนอะ
มาวันนี้เป็นวันที่แม่รอคอยอีกวัน ครั้งนี้ไม่ต้องตื่นเต้นเหมือนตอนที่คลอดพี่ฟ้าใส เพราะนู๋คลอดได้ตามกำหนด (37 weeks 6 days) แต่เพราะช่วงทีท้อง แม่แพ้ท้องมาก และก็เหนื่อยกับเรื่องราวมากมาย รวมถึงไม่ค่อยได้พัก หนูเลยออกมาด้วยน้ำหนักเพียง 2870 กรัม เป็นอีกเรื่องที่แม่เสียใจ ที่ดูแลหนูได้ไม่ดีพอ ขอโทษนะคนดี
พ่อกับแม่ตั้งชื่อหนูให้คล้องจองกับพีฟ้าใส หนูเลยได้ชื่อว่า
"วรกัญญา" ซี่งแปลว่า หญิงสาวผู้ประเสริฐ ส่วนชื่อเล่นของหนู คือ "สายรุ้ง" ซีงมาจากวันที่แม่มีเลือดออกในช่วงที่ท้องหนูแรกๆ ในวันนั้นขากลับจากโรงพยาบาล ระหว่างทางแม่มองเห็นสายรุ้งสวยเชียว แม่เลยบอกพ่อว่า ถ้าหนูเป็นผู้หญิง แม่จะให้ชื่อสายรุ้ง ซึ่งก็คล้องจองกับพี่ฟ้าใสด้วย สองสาวของแม่ "ฟ้าใส - สายรุ้ง"
ความรู้สึกของคุณพ่อที่เจอหน้าสายรุ้งครั้งแรก
พ่อดีใจมากเลยลูกสาวของพ่อแข็งแรง ตอนแรกพ่อได้ยินว่าเสียงหนูเบา พ่อไม่สบายใจเลยวิ่งตามไปดูหนูหน้าห้องตั้งนานยืนรอหมอตรวจหนูตั้ง 2 ชั่วโมงแหนะ จนสุดท้ายพ่อกดออดถามคุณหมอในห้องตรวจเลยว่าหนูเป็นไงบ้าง คุณหมอบอกว่าหนูแข็งแรงดีแต่ที่ต้องตรวจนานเพราะหนูเสียงเบาเลยต้องตรวจพวกปอดว่าปกติดีป่าว แต่สุดท้ายหนูก็ปกติดีเป็นลูกสุดสวาทขาดดิ้นของพ่ออีกคนนึงจ้า เลี้ยงง่ายๆโตไวๆนะลูกพ่อ
ความรู้สึกของคุณแม่ที่เจอหน้าสายรุ้งครั้งแรก
หนูได้คลอดตามกำหนด และตามฤกษ์ที่อาม่าดูมาให้ แต่สิ่งที่แม่กังวลก็คือน้ำหนักตัวของหนู จากสาเหตุทีเล่ามาข้างบน เวลา 12.45 แม่ได้ยินเสียงร้องเล็กๆ ของหนู มันไม่ดังนัก ทำให้แม่ไม่สบายใจ แล้วพยาบาลก็อุ้มหนูมาให้พ่อกับแม่ดู ลูกสาวที่น่ารักของแม่ แม่ดีใจที่หนูแข็งแรง สมบูรณ์ดี ถึงตัวจะเล็กไปนิดนึง แต่ไม่เป็นไรเนอะ...แม่รักหนูนะจ๊ะ เจ้าตัวเล็ก